Door Een nieuw begin …
Hey bloggers, deze keer een artikel over mijn ‘nieuw begin’.
De afgelopen 8 maanden ben ik door een superboeiend maar ook superdruk traject gegaan en iets gebiedt me wat ervaringen te delen alsook lessons learned…
Waar ben ik mee bezig geweest ?
- Met plant manager zijn van een organisatie van 100 mensen
- Met networking en bryo ondernemer zijn
- Met aktief opstarten van een nieuwe onderneming in mijn ‘hobbytijd’
- Met deelnemen aan een TV-programma rond startende ondernemingen
Waar was ik niet mee bezig ?
- Mijn kinderen kwamen veel te vaak op de tweede of nog veel latere plaats
- Mijn gezin, familie en vrienden moesten serieus wijken voor mijn ambities
- Mijn lichaam kreeg het hard te verduren en vermoeidheid laat zijn sporen na !
- Mijn blog liet ik volledig los …
Vandaag is mijn situatie heel erg veranderd : mijn plant manager aktiviteiten zijn gestopt en ook de opstart van mijn nieuwe aktiviteiten verloopt moeizamer dan gedacht.
Door al deze omstandigheden , heb ik plots meer tijd voor mijn kinderen. De jongste heeft ADHD en dus veel zorg en structuur nodig. Mijn lichaam is nog altijd aan het afkicken van de stress maar deze periode van reflectie werkt enorm helend.
En ik heb de meest belangrijke beslissing genomen :
IK GA EINDELIJK MIJN ONDERNEMERSDROOM WAAR MAKEN !!!!!
Ik ga me niet meer engageren in een bedrijf omwille van financiele zekerheden maar volop gaan voor mijn zelfstandige aktiviteiten – die keuze werkt zo bevrijdend en komt vanuit een oprechte eerlijkheid met mezelf.
Deze keer echter op een andere manier :
- Met respect voor mijn familie en vrienden
- Met ruimte voor mijn persoonlijke noden
- Door dag in dag uit bezig te zijn met wat ik echt graag doe
Door dit neer te schrijven, wil ik twee zaken bereiken :
- Al die aktieve vrouwen aan het denken zetten dat ambitieus zijn super is maar dat een persoonlijke balans behouden nog beter is !
- Dat dromen kunnen waar worden maar dat het begint bij je eigen keuze en wilskracht ! Zelfs als dat geen evidente keuzes zijn …
Welcome back to my blog.
‘Een webshop is geen carriere, ontsnap uit het mutsenparadijs’
De titel van het boek van Marianne Zwagerman is een prikkelende. Zwagerman is een vrouw met een grote staat van dienst in de mediawereld, maar was daar toch ongelukkig. Nadat ze huwelijk, baan en gezondheid kwijtraakte besloot ze een ander leven te gaan leiden. Een midlifecrisis mogen we het niet noemen. Het is een midlifeparty geworden.
Sinds haar midlifeparty is Zwagerman veranderd. Nieuw haar, nieuwe kleren, een vrouwelijker voorkomen. Want: vrouwen moeten niet bang zijn hun vrouwelijkheid te gebruiken om verder te komen. Maar die vrouwelijkheid mogen we niet verwarren met mutserigheid. Mutsen zijn de vrouwen die met witte driekwartleggings op het schoolplein afgunstig staan te wezen. Ze zijn jaloers op vrouwen die het wél gemaakt hebben, zoals Marianne Zwagerman. “Realiseer je dat mutsen maar één doel hebben: jou weer naar beneden trekken. Naar het mutsenparadijs.” Haar advies: wees geen muts, vermijd de muts en gebruik de muts.
In haar boek wijdt ze een volledig hoofdstuk aan de slogan : ‘leef onverschrokken en bloeddoddig !’
Dat vraagt naar meer uitleg :
Bloeddodderigheid is een door Marianne uitgevonden woord waarin ze de combinatie maakt tussen bloeddorstig zijn ( een typisch mannelijk trekje ) en vrouwelijke doddigheid ( misschien een wat erg Hollands woord maar laten we het maar begrijpen als vrouwelijke charme ).
Bloeddorst is weten waar je heen wilt en zorgen dat je er komt. Bloeddorst is lef, is zelf de regie nemen zonder slachtoffer te zijn van de omstandigheden. Bloeddorst is resultaat willen halen. En dat combineren met een portie slim zijn : je vinger opsteken als kansen voorbijkomen, durven falen.
En dan is er dodderigheid : vrouw durven blijven … en maximaal profiteren van je vrouwelijkheid. Want met je vermogen om empathisch, intuitief en attent te zijn en het belang van de groep boven dat van jezelf te stellen, hebben we als vrouw een belangrijk onderscheidend wapen in onze handen tov mannelijke concurrenten.
Ikzelf hou wel van dit principe van bloeddoddig zijn en staat volgens de auteur garant voor een carriere met meer succes, meer plezier, meer geluk, meer voldoening en meer avontuur. En wie zou daar niet willen voor gaan ?
Trouwens Marianne heeft na haar midlifeparty haar pad verder uitgestippeld en leidt inmiddels een communicatiebureau met 8 medewerkers… op een bloeddoddige en gelukkige manier !
Meer inspiratie en leesmateriaal in het boek ‘ een Webshop is geen carriere, ontsnap uit het mutsenparadijs’ – geschreven door Marianne Zwagerman
‘Vrouwen missen het ondernemerschapsgen’ – oh ja ?
Met dit artikel wil ik even stilstaan bij een aantal straffe uitspraken die ik onlangs oppikte.
Vrouwen kiezen blijkbaar minder snel voor het ondernemerschap dan mannen omdat ze minder bereid zijn risico’s te nemen en van nature minder competitief ingesteld zijn. Dat zeggen onderzoekers van de universiteit van Wuppertal in Duitsland.
De onderzoekers hebben de geschiktheid van het ondernemerschap vastgelegd in acht kenmerken:
- de bereidheid tot het nemen van risico’s
- competitiedrang
- Zelfverzekerdheid
- Innovatievermogen
- Optimisme
- Efficiëntie
- Proactiviteit
- eigen verantwoordelijkheid.
Vrouwen scoren volgens het onderzoek gemiddeld op alle eigenschappen lager dan mannen. Maar vrouwen blijven vooral achter wat betreft competitiviteit en de bereidheid risico’s te nemen. En dat zijn volgens de onderzoekers nu juist de belangrijkste eigenschappen om te slagen als ondernemer.
Als ik bij mezelf naga of dit met mijn eigen ingesteldheid klopt, dan ben ik al zeker de uitzondering die misschien de regel bevestigt. Competitiviteit heeft volgens mij alles te maken met te willen uitblinken in wat je doet en dus gen-onafhankelijk.
Ook het onderwerp risico’s nemen lijkt me gen-onafhankelijk – een goede risico-inschatting op basis van een business plan als leidraad is noodzakelijk maar eenmaal je dat hebt opgesteld, is berekende risico’s nemen eigen aan ondernemerschap en vraagt dus een beetje rebelsheid en vooral een grote portie geloof in jezelf en je product.
Laat me toe dus te besluiten dat ik me persoonlijk niet kan vinden in de stelling – ik denk dat wij vrouwen wel degelijk beschikken over het ondernemerschapsgen ( zie maar eens hoe we dagelijks ons gezinsleven organiseren ! ) maar dat we nog moeten leren los te komen van culturele en maatschappelijke gewoontes en overtuigingen !
Ik laat me in elk geval niet tegenhouden door het ‘niet hebben van een gen’ en ik hoop hetzelfde voor vele vrouwen samen met mij in de toekomst !
er zijn nog belangrijke vrouwenkwesties
Zo luidt de titel van een zeer interessant artikel over het doorbreken van het glazen plafond voor wat betreft vrouwen in directiecomités van grote ondernemingen.
In Belgie is slechts 5 procent van de leden van directiecomités van grote ondernemingen een vrouw. Bij raden van bestuur is dat 8 procent. De sleutel voor het doorbreken van dit glazen plafond ligt niet zozeer bij de vrouwen zelf als wel bij het bedrijf waarvoor ze werken en meer bepaald de CEO. Het is namelijk aan de onderneming zelf om het klimaat te creeren waarbinnen vrouwen op hoge functies kunnen meedraaien – de rol en het engagement van de CEO vallen daarin niet te onderschatten.
Maar hoe doe je dat dan als onderneming – doorbreken van dat glazen plafond ?
Wel vooral door er creatief mee om te gaan :
- Zorg voor een goede balans tussen werk en gezinsleven
- Laat een flexibele organisatie toe of zorg voor de mogelijkheid van telewerk
- Ondersteun programma’s om vrouwelijk talent te steunen en te begeleiden : laat networking toe, voorzie opleidingen en/of coaching
En wat brengt dat op voor het bedrijf ?
Volgens een studie van Mc Kinsey betere financiele resultaten : bedrijven met meer vrouwen in leiderschap zetten betere resultaten neer , met name van zodra er 3 vrouwelijke managers zijn per 10 totaal aantal managers. Dit is te danken aan de diversiteit en complementariteit tussen mannen en vrouwen die zorgen voor een betere groepsdynamiek waardoor er een betere dialoog tot stand komt; deze diversiteit verrijkt de visie van de man en de vrouw en heeft op die manier impact op een betere strategievorming.
Eigenlijk moet een diversiteitsbeleid deel uitmaken van de cultuur, onafhankelijk van het niveau binnen het bedrijf.
Gezien ik zelf dagelijks als vrouwelijke plant manager meedraai in een mannenwereld, kan ik alleen maar bovenstaande ondersteunen en bevestigen. Een gezond evenwicht tussen mannelijke en vrouwelijke werknemers op elk niveau, zorgt inderdaad voor een verbeterde dynamiek. Het gehele team wordt daardoor versterkt !
Er is dus blijkbaar niet alleen een ‘war for talent’ aan de gang maar ook een ‘war for diversity’ !
een gelukkige zakenmoederdag
Tijd voor terug wat persoonlijke impressies op deze blog.
Laat me vertellen hoe 1 september, de eerste schooldag , is verlopen voor deze zakenmoeder. In mijn geval is Robin op 1 september gestart in het eerste leerjaar. Een grote stap dus , zowel voor mama als voor Robin. Elien, de oudste, gaat ondertussen naar het derde leerjaar.
Ik had besloten die dag van thuis uit te werken zodat ik zelf de kinderen ’s morgens op school kon afzetten en ze ook weer oppikken na die eerste schooldag. En dat is me echt bevallen : nadat de kinderen op school waren , heb ik gewerkt maar tussendoor toch ook tijd gemaakt om te koken zodat voor 1 keer ’s avonds de maaltijd klaar stond zonder haast en spoed. Alleen dat laatste is al bijna een uniek gevoel… !
Dus voor mij was dit dus een gelukkige zakenmoederdag waarbij ik heb beseft dat ondernemer zijn soms toch ook wel wat voordelen heeft :
- Ik heb zelf controle over mijn werkuren en mits wat organisatie, kan er op de cruciale momenten van thuis gewerkt worden
- Ik heb gezin en werk op deze dag perfect kunnen combineren en aan ieders noden kunnen voldoen
- Mijn eigen voldoening was groot omdat ik zag dat de kinderen blij waren dat mama er even voor hen was
Deze hele ervaring heeft mijn batterijen opgeladen om nu terug volop aan de slag te gaan en het nieuwe schooljaar met hoop tegemoet te zien. Het worden zeker en vast weer moeilijke keuzes en het zal niet altijd evident zijn om het huiswerk nog een beetje te volgen tussendoor mijn druk schema maar anderzijds krijg ik er supermomenten met mijn kinderen voor terug !
Ik las onlangs op een andere blog dat ambitieuze mama’s met realistische verwachtingen soms het gelukkigst zijn : je beseft dat je niet alles kan doen en moet loslaten maar als er dan wat quality time is, voelt die meestal supergoed ! en daar ben ik het helemaal mee eens .
het verhaal van Marleen Vaesen
Laatst las ik een interview met Marleen Vaesen, 51 en senior vice-president coffee and tea retail bij Sara Lee.
Opnieuw wil ik graag een aantal impressies uit dat artikel delen.
Wie is Marleen Vaesen ?
Mevr Vaesen startte na haar studies als één van de weinige vrouwelijke marketeers bij Procter & Gamble. Na een steile marketingcarriere, ging ze daarna aan de slag bij Sara Lee die haar bombardeerde tot algemeen directeur van Douwe Egberts. Haar naam doet misschien een belletje rinkelen omdat zij de Belg Senseo heeft leren drinken, een ondertussen zeer bekend en geliefd type koffie. Mevr Vaesen is gehuwd en heeft twee kinderen.
Een aantal paragrafen uit het interview , blijven me bij zoals :
‘je moet als ambitieuze vrouw veel geluk hebben met je partner…’
‘bedrijven moeten jonge moeders niet te vroeg afschrijven maar vrouwen dragen ook zelf verantwoordelijkheid. Je mag niet verwachten dat je als vrouw je minder moet inspannen om carriere te maken. Je moet bereid zijn dingen op te geven en zorgen voor genoeg hulp in huis. Dat zijn geen kosten maar een investering in je carriere’
‘Keuzes maken. Niet omkijken. Grenzen durven te stellen.’
‘ de beste feedback komt van je kinderen. Mama, je moet altijd alles controleren en alles weten maar dat is niet nodig’
Voor mij komt het samengevat hierop neer :
Als ‘zakenmoeder’ moet je je gezin runnen als een kleine onderneming, met goede afspraken en duidelijke rolverdelingen. Een steunende partner speelt hierin een cruciale rol. Daarbij moeten vaak moeilijke keuzes gemaakt worden, je kunt namelijk niet in alles uitblinken. Waarschijnlijk kan ik minder goed koken als sommige andere moeders maar ach wat, ik kan aan mijn kinderen dan weer andere zaken bijdragen. Niet omkijken dus maar ook grenzen stellen. Tijd vrijhouden en vrijmaken voor kwaliteitstijd met het gezin…. Die momenten samen koesteren en als heilig beschouwen in een altijd drukke agenda.
En tenslotte luisteren naar je kinderen want zij houden je als moeder vaak het best de spiegel voor ! Zij laten je weten als ze nood hebben aan mama-tijd of als het niet nodig is altijd alles te willen controleren. Soms kun je beter loslaten en vertrouwen hebben…
Bange beleggers hunkeren naar leiderschap
Laat mij toe een artikel te citeren uit De Tijd van zaterdag 13 augustus :
‘Ondanks de forse Bel20-winst gisteren ging bij de Belgische aandelen in drie weken tijd 25 miljard euro aan beurswaarde verloren. Die verliezen zijn niet te verklaren met rationele factoren. De bedrijfsresultaten waren puik en we bleven gespaard van financieel-economische rampen.
Het verlies is puur psychologisch. Financiele markten hebben nood aan zekerheid en standvastig leiderschap. In de voorbije weken kregen ze het omgekeerde : genante ruzies in de VS, een aanhoudende kakafonie in Europa.
President Obama moet dringend aggressiever worden en duidelijker leiderschap tonen. In Europa wordt vooral naar Merkel gekeken. Alleen met de goede wil van het sterke Duitsland kan de eurocrisis bezworen worden. Maar dan moet Merkel fors tegen haar eigen achterban in durven te gaan.
Merkel en Obama, kunnen ze in de volgende weken echt leiderschap tonen ?’
Zo ver het citaat uit dit artikel, boeiende materie en ik had zelf de beurscrisis nog niet geplaatst in relatie tot het leiderschapsverhaal.
Maar hoe meer ik erover na denk, hoe meer ik me kan vinden bij de inhoud van dit artikel.
Is het namelijk in onze bedrijven ook niet zo dat werknemers nood hebben aan een charismatische leider, die in staat is zijn werknemers te inspireren . Een leider die duidelijk de doelen kan uitzetten en stap voor stap er naar toe werkt door steun te krijgen van elk individu in de organisatie. Die de organisatie en zijn werknemers kan bezielen en daardoor voldoende steun krijgt om beslissingen te nemen en uit te voeren die niet altijd populair zijn maar die wel leiden tot betere resultaten en betere bedrijven.
Als je het mij vraagt, hebben de politieke ‘leiders’ dus nog wel wat te leren over Inspirerend Leiderschap…
Van trainee CEO tot coach voor sterke vrouwen
Vorige week las ik een zeer boeiend artikel in Trends over een sterke vrouw. Het artikel is een interview met Liesbeth Dillen, zij was gedurende 20 jaar lid van de direktie van Ikea Belgie en richtte 4 jaar geleden ‘She works with Women’ op , een bedrijf waarmee ze vrouwen begeleidt bij het ontwikkelen van hun loopbaan.
Mevr Dillen is overgestapt van een managementfunctie naar mentoring coach vanuit de vaststelling dat het zeer moeilijk is getalenteerde werknemers in je bedrijf te houden en dit dubbel zo moeilijk als het over vrouwen gaat. Haar standpunt is dat het vaak voorkomt dat vrouwelijke werknemers hun behoeftes niet kunnen of durven uiten en hun werkgevers daarna niet begrijpen dat ze deze vrouwelijke werknemers verliezen. Vaak wordt de oorzaak dan gezocht in het feit dat die vrouwen moeder zijn geworden en dus de verantwoordelijkheden moeilijker kunnen combineren maar dat is vaak niet correct. Meestal is er een gebrek aan dialoog en is men niet bereid te luisteren naar elkaars noden.
De tips die meegegeven worden in het artikel zijn :
- Ontwikkel Uw carriere op een proaktieve manier. Voed uw amibities
- Wacht niet tot men Uw talent ziet maar laat zelf je talenten zien
- Stel U tot doel uw competenties maximaal in te zetten
- Vraag regelmatig feedback
- Wees uzelf en ga op zoek naar Uw unieke werkwijze en stijl
Ik voeg er nog een aantal persoonlijke aandachtspunten aan toe. Het is fantastisch hoe Mevr Dillen haar comfortzone van bijna-CEO heeft verlaten om een mentoring coach te worden. Dit bewijst dat vanuit passie en de innerlijke stem, uitzonderlijke prestaties kunnen bereikt worden en dat is juist de kern van inspirerend leiderschap !
Verder sta ik erg achter het executive coachen van vrouwelijke leidinggevenden – er wordt veel gesproken over het belang van vrouwen in cruciale rollen in de bedrijfswereld maar nog te vaak wordt dat beschouwd als onmogelijk door de combinatie met moederschap of gewoon omdat men er niet in gelooft. Aan vrouwen leren voor zichzelf op te komen en hun talenten te laten zien, is verrijkend – niet alleen voor de persoon zelf maar zeker ook voor de werkgever die op die manier die getalenteerde vrouw naar waarde weet te waarderen !
ponykamp of zakelijke afspraak
Laat me deze blog opstarten met in het kort te vertellen over de keuze die me deze week te wachten staat. Zoals je kon lezen op de introductie van mijn blog, ben ik moeder van een 8-jarige dochter en zelf ondernemer. Momenteel doe ik een voltijds assignment als plant manager voor een bedrijf dat machines bouwt. Mijn dochter Elien is vorige zondag voor het eerst vertrokken naar een ponykamp met 5 overnachtingen ! Dat alleen betekent al een beetje loslaten maar komt daar bovenop dat aan het einde van het kamp de kinderen worden afgehaald met een bijgaande show van wat ze die week hebben geleerd. Echter heb ik een probleem want op het moment van het einde van het kamp heb ik een personeelsfeest op de onderneming waar ik verwacht word aanwezig te zijn en ook een aantal toespraken te houden … onmisbaar daar dus.
Op het eerste zicht lijkt het alsof het ophalen van Elien mijn eerste prioriteit is en dus moet ik maar die oh zo belangrijke speech skippen maar daar voel ik me ook niet goed bij want eigenlijk wil ik het resultaat van de fabriek zo graag delen met de werknemers . We hebben zo hard geknokt voor het resultaat dat het moment van samen ervan te genieten toch een enorme voldoening geeft . Dus heb ik voor mezelf besloten me in twee te verdelen : ga eerst een speechke doen, dan vlug verdwijnen om Elien op te halen en met dochter terugkeren naar de fabriek om de rest van het personeelsfeest mee te pikken !
Ik wil graag met deze blog toelichten waaruit mijn keuze ontstaat en eigenlijk heeft dat alles te maken met passie voor het ondernemen. Ik ondervind dagelijks aan mezelf dat wanneer je aan de slag gaat met goesting en vanuit je eigen passie, alle moeilijkheden kunnen overwonnen worden. Bovendien vindt mijn dochter het wel leuk om op die manier ‘mama haar fabriek’ te zien en hoop ik haar het voorbeeld te tonen gaandeweg dat je enkel door doorzettingsvermogen, een creatieve en ondernemende geest mooie resultaten kunt bereiken. En ook al is de weg niet evident, de voldoening zal des te groter zijn als ik als een tevreden moeder met een tevreden dochter vrijdagavond huiswaarts keer en denk bij mezelf : wat een goed gevoel om net dat stapje verder te gaan en dromen te kunnen realiseren. Moe maar voldaan …